Naar Dawson City

Vrijdag 28 april

Vanmorgen vertrokken naar Dawson City. Weer een goudzoekersstadje uit de jaren eind 1800 begin 1900.  Het viel me na een tijdje gereden te hebben op dat, er langs deze route, een grote brand geweest moest zijn.

Er blijkt een hele grote brand in 1998 geweest te zijn.

En dat kun je aan de natuur nu nog goed zien.

 

 

Onderweg even gestopt in Carmacks Landing.

Een stopplaats waar de SS Klondike aanlegde vroeger.

De SS klondike is die boot die ik bekeken heb op 19 april in Whitehorse.

 

 

En dan kom je weer eens een vrachtwagen tegen.

 

Weer even van het uitzicht genieten.

 

Regelmatig zie ik van deze beestjes langs de weg kant zitten/staan.

Pas als ik uitstap vluchten ze weg.

Zoektocht op internet laat weten dat het de Arctische grondeekhoorn is.

 

Als ik dan uitstap rennen ze vlug hun holletje in onder de weg.

 

En wat een borden.

 

En dat allemaal voor dit bruggetje.

Sjonge Jonge, Gas erop.

 

Nog even gestopt bij dit verlaten Roadhouse.

Niemand te zien natuurlijk, anders was deze niet verlaten.

 

Eind van de middag in Dawson City aan gekomen.

Men staat je al te verwelkomen.

 

Het einde van de weg is bij de ferry die je naar de "Top of de World hwy" brengt,

 maar deze veerboot is tijdens de winter niet in de vaart.

De weg brengt je weer naar Alaska via Chicken.

Om hier in Dawson City te komen was nu zo'n 1000 km omrijden!!!!

 

Waar een legertruck al niet goed voor is.

 

Even in het dorp kijken.

Helemaal in de stijl van de goudkoortstijd. Het lijkt wel een filmset hier in dit dorp.

 

 

 

 

 

 

 

Ik heb nog veel meer foto's maar dat wordt teveel om hier neer te zetten. Het is een prachtig dorpje. Jammer dat het trein museum nog zijn seizoensluiting had. Daar had ik graag even binnen gekeken. Er stonden een aantal mooie oude locomotieven binnen zag ik door het raam.

Net voor het dorp had ik een bordje gezien met iets er op van "Historic Site" en ben dat zandweggetje eens in gereden. Kom ik hier uit.

 

 

Hé, een zwarte smith, of een smith die zwart werkt?

 

 

Ik ben hier maar gebleven om te overnachten. Niemand te zien of te horen. Heerlijk die stilte. Nu snel eten maken. Dit is het geworden. Lekkeeeeer.

Lekker weertje, soms wat fris.

Weer terug in Whitehorse

Vandaag weer verder over de Alcan terug naar Whitehorse.
Maar eerst maar eens koffiezetten met mijn oude apparaatje wat nog prima werkt. Ik heb goede koffie gevonden hier. Wel prijzig maar ja dat is alles hier. En beter een goed (duur) bakkie koffie dan een wat niet te drinken is. Ja toch. niet dan.

Ik kom vandaag regelmatig al kolonne's vakantiegangers tegen die naar Alaska trekken. Seizoen begint vroeg dit jaar zegt men hier.

En ook al een eenzame fietser op dit verlaten stuk.

Even van het uitzicht genieten tijdens een pauze.

In een  heel klein souvenirwinkeltje snuffelen.

Gestopt in/bij Burwash landing. Gaat hier ook allemaal over de goldrush van vroeger en de aanleg van de Alaska Hwy.

 

 

Vanavond weer terug in Whitehorse. Eerst tanken, Het lampje van de brandstof brandt al zo'n 50 km. Ik had onderweg toch al 20 dure liters bij getankt, maar was toch krap aan. Ook meteen de gastank weer vullen. En de watertank ook maar meteen.

Ik sta nu bij de Walmart supermarkt die een speciaal (gratis) stuk op de parkeerplaats heeft voor campers,  met alle voorzieningen zoals water vullen en tanks ledigen etc.

 

Het avond eten.

Prima weertje vandaag. Lekker zonnetje en een graad of 17.

Even naar de "kippen".

Weer zoveel regen deze nacht. Maar vanmorgen is het gelukkig droog. Ik maak nog even een zijsprong over de Taylor Hwy naar Chicken. Een oud goudzoekersstadje in de bergen.
De weg is open maar de grens naar Canada via deze route is nog gesloten. Dus nadien weer over dezelfde route terug.

Het lijkt erop dat er een brandje geweest is.

Op dit moment is er geen brandgevaar.

Hé, een onbekend kippetje net voor Chicken.

Chicken zelf een verzameling oud gereedschap en gebouwtjes uit de goudzoekers tijd. Dit is Chicken.

 

 

 

En je mag hier zelf ook naar goud zoeken als je wilt.

 

 

Nog even van het uitzicht genieten.

Dit kwam ik ook tegen. En de Mosquitoes heb ik ook gezien. Deze zijn 1.5 cm groot en gelukkig nog heel traag.

Ben de grens naar Canada weer over en heb een slaapplaats met heeeeeel traag internet gevonden in Beaver Creek.

Weer terug richting Canada

Veel regen de afgelopen nacht. Nu is het weer droog. Als ik naar buiten kijk zijn de bergen weer wit. De sneeuw grens ligt laag. Ik wilde via de Denali Hwy terug naar Fairbanks rijden. Denali Highway, ja dat klinkt alsof het een snelweg is maar het is een gravelweg binnendoor naar Fairbanks. Deze is heel de winter (en nu ook nog) al afgesloten. Je mag er door op eigen risico. Doen we maar niet. We gaan via de Georg parks Hwy terug naar Fairbanks.

Even de watertank vol doen.

Velen die een beetje in het buiten gebied wonen hebben geen aansluiting op het waterleidingnet en komen hier drinkwater halen.

Mijn camper watertankje zit voor een kwartje weer vol.

In de loop van de middag kom ik weer in Delta Junction waar de Richardson Hwy eindigt en de Alaska Hwy weer begint naar het begin punt in het zuiden. 1422 miles = 2288 km.

Deze avond weer terug in Tok om te overnachten.

Hé, deze 2 heb ik in Watson Lake ook al getroffen.

Zij zijn een soort van wereldreis aan het maken.

Vertrokken vanuit Spanje door Europa naar Rusland en zo naar Mongolië.

Dan via China het busje over laten varen naar Los Angeles en nu omhoog naar Alaska.

 

Vanavond dus in Tok blijven slapen.

Mooi weer gehad vandaag met 14 graden.

 

Denali Natuurpark

Vannacht viel de verwarming op storing. Geprobeerd om de storing te vinden maar is niet gelukt. Hij doet het ineens weer voordat ik het probleem gevonden heb. Koffie zetten en dan vertrekken naar het Denali natuurpark. Onderweg nog even in gestopt in Nenana.

En ja.  Daar is tie weer.

 

Daarna door naar Denali. Het visitor centre was gewoon open

ondanks dat men hier zei dat het pas op 15 mei open zou gaan.

Normaal kan men maar tot 30 km het park inrijden met je eigen voertuig. Wil je verder dan dien je een rondtour met de bus te nemen. Maar na 30 km stond de slagboom open. Dus gaan met die banaan. Ben maar gewoon doorgereden en heb bijna niemand gezien.

 

Prachtige vergezichten op meer dan 1000 meter hoogte.

 

 

Ben nu aan de rand van het park blijven staan. Morgen weer verder.