Wasdag

De was moet ook maar eens gedaan worden. Maar waar? Ik wil naar Grande Cache rijden. Even op internet zoeken en dan heb je er zo eentje gevonden. Deze zit bij de dhz carwash. Gaan we die maar eens opzoeken. Onderweg was men bezig met de bermen schoonmaken.

 

 

En let dan op. Iedereen (ook ik dus) gaat dan in de rem en rijdt dan met een snelheid van ongeveer 40 km deze mensen voorbij. Hier staan zeer hoge boetes op, heeft men mij verteld. Het begint bij ongeveer 1000 Can dollar. Ook  voor afval uit het raam gooien geeft men hoge boete's als ik de borden mag geloven. Begint bij 500 Can dollar maar toch ligt de brem vol met afval. Ja, als er niet op gecontroleerd wordt haalt het niet veel uit.

En yeahh daar zijn de Rockie's weer. Even uitkijken op deze scheve brug met houten wegdek: die zijn glad als het nat is.

 

Er ligt hier plaatselijk veel modder op de weg. Kijk maar aan de zijkant van het wegdek op de brug. Op de weg zelf is het niet veel beter. Komt omdat alle zijwegen onverhard zijn hier. Dan een regenbui en het wordt een grote modderpoel.

De auto's zien er ook niet uit.

En dan ziet je camper er ook zo uit.

Zo en nu de was. Hier is dus de Laundromat (wasserette).

Maar hoe werkt dat nu? Zij legt me dat met alle plezier uit.

 

Wat voor wasmiddel heb je? Ja, ik heb dit gekocht in de supermarkt. Ik weet niet goed wat te kopen. Deze lijkt me wel goed. Staan er heel veel van.

Ja zegt ze. Die gebruik ik zelf. Ja ha ha , natuurlijk. Hoe lang duurt het? Half uurtje maar? En dan in de droger. Ook een half uurtje en dan kijken of het droog genoeg is. Anders even een quarter (kwartje) er bij voor nog 5 min extra. Was inderdaad snel klaar en mooi droog. Opvouwen was meer werk. Ben ik niet zo goed in. De volgende keer doe ik toch maar een iets langer programma. Zo en nu nog even naar het plaatselijke VVV. Buiten heeft men een paar leuke oude gebouwtjes bij elkaar gezet.

En binnen ook leuk. Veel in het teken van jagen en vallen zetten zoals het vroeger ging.

In de wasserette had ik al iets opgevangen van een weg afsluiting. Dit ook even bij de VVV geïnformeerd en het blijkt weg 93, de Icefields Parkway te zijn. Afgesloten i.v.m. met een lawine (avalanche). Ja en die  wilde ik juist nemen.

Je moet haast wel want zoveel wegen zijn er niet.

Blijven we mooi in Grande Cache staan. Morgen is de weg  misschien wel weer open.

Regen

Laat ik eerst maar eens even naar de kapper gaan. Ik had er gisteren een gezien tijdens het verkennen van Dawson Creek. Ik er naar toe. Deze is nog gesloten ondanks dat er op de deur stond dat deze om 09.00 open zou zijn. Het is al 10 uur geweest. De buurvrouw snapte het ook niet maar zij wist wel een andere. Daar om de hoek zit een prima kapper wees ze met haar hand. Daar waar de Moustache op het pand geschilderd is. Ik er naar toe. Ook deze was nog dicht. Vreemd. Ik kijk rond en zie nog een kapsalon. Daar even maar even vragen. Ja hoor. We zijn wel een dames kapsalon maar heren lukt ons ook hoor. Jammer dat ik geen foto's heb gemaakt. Maar mijn haren zijn weer een stuk korter en dat is toch wel makkelijker en frisser. Zo bedankt dames.

Verder naar het zuiden rijdend stop ik in even  Beaverlodge.

 

 

Het waait hard vandaag en als dan het enige verharde alleen de doorgaande weg is, dan snap je het al. Er komen nog wat vrachtwagens het terrein op gerangeerd en dan is het helemaal een stofboel van jewelste.

De temperatuur is ook veel te hoog. Het word 27 - 28 graden in de middag. Dat gaat niet goed, je kunt het aan de lucht al zien. Broeierig en warm is het. De lucht wordt donker en het rommelt al in de verte. Eind van de middag beginnen de onweersbuien met heel veel regen. En hagel erbij. Daar hou je niet van met een camper. Straks zijn mijn dakluiken en zonnepaneel stuk. Het viel mee met de hagel. Wel heel veel water en harde wind. Na een uur is het voorbij en keert de rust weer. Er komt nog een laat zonnetje kijken. Ik blijf hier in Grande Prairie maar overnachten. Ja ik ben weer terug in het uitgestrekte prairie gebied van weken geleden.

 

Verjaardag

Ja vandaag weer een jaartje er bij. Dat moet gevierd worden.
Dus vanmorgen eerst  even naar de beerstore geweest.

Zo laat de gasten nu maar komen.

Maar we gaan nu eerst even Dawson Creek verkennen.  Ook hier draait alles om de Alaska hwy. Het is wel gebleken dat deze weg toch de levensader van het noordelijke gebied van Canada en Alaska is. Door de Amerikanen die in 1942 met de aanleg begonnen zijn. Volgens deze plaat heeft men er maar 8 maanden over gedaan.

Maar volgens deze heeft men er 2 jaar over gedaan.

In ieder geval heb ik hem helemaal gereden.

daarna even naar de plaatselijke VVV geweest en hierna het stadje rondgewandeld.

 De VVV zit links van dit gebouw.

Het spoorstation museum is in hetzelfde gebouw en daar loop ik ook even door. Leuk toch.

 

 

De foto boven waar ik bij het begin van de Hwy sta is het begin van de hwy op dit moment. Vroeger liep deze weg door het centrum van Dawson Creek en wel hier. En dit is het echte Mile 0 (zero) punt.

 

 

 

 

Nadat ik het stadje bekeken had ben ik naar de

historische houten gebogen Kaskatinnaw brug gereden.

 

 

Mooi stukje timmerwerk. Zo maken ze deze vandaag niet meer.

Je ruikt de carboleum als je er bij staat.

 

 

Hierna naar Pouce Coupe gereden want daar zou ook een houten

brug zijn voor het trein verkeer. En gevonden.



 

 

Ook hier ruik je de Carboleum als je er over loopt.

Maar er komen geen treinen meer over hoor.

Zo en nu terug naar de RV parkeerplaats bij Walmart want daar heeft men o.a. goed internet. De dag is alweer om.  Ja en iedereen die er aan gedacht heeft en mij via Facebook en Whatsapp en zo heeft gefeliciteerd. Hartelijk bedankt voor die bloeoeooemen en knuffels en pootjes. . Proost.

Ik hoeft niet meer te rijden en heb mijn bed bij me.

Vandaag een beetje in de buurt gebleven met prachtig

verjaardags weer met 18 graden en veel zon.

Even rond kijken.

Hier in Fort Nelson heeft men speciaal voor de campers etc een verzorgingsplaats aan gelegd. Daar de tanks maar even ledigen en vers water bijgevuld.

 

Daarna naar het museum

Het was al na tienen maar nog niet geopend. Er werd buiten wel door diverse mensen opgeruimd. Even vragen. De beheerster blijkt ziek te zijn en er is niemand die haar kan vervangen en dan blijft het dicht. Dan kijk ik buiten maar wat rond. Veel staat ook hier in het teken van de bouw van de  Alaska Hwy, tijdens de oorlog, en het 75 jaar bestaan deze zomer.

Het oude postkantoortje uit Fort Nelson.

 

En hier ook vele oude voertuigen die staan te wachten om misschien ooit eens opgeknapt te worden. Ik heb hier best veel foto's gemaakt maar om hier nu weer allemaal foto's van die ouwe meuk neer te zetten. Jammer dat ik de hallen niet kon bekijken. Hier moeten de mooie voertuigen en werktuigen en historie's dingen zijn.

Nadien verder gereden over de Alaska Hwy naar het zuiden.

Eind van de middag in Dawson Creek aangekomen waar het beginpunt van deze Hwy is. Deze route loopt door de bergen op een hoogte van 900 tot 1300 meter. Ik kom hier weer bijna niemand tegen. Een paar campers en een aantal vrachtwagens. Geen dorpjes of gehuchtjes. Er was een roadhouse (wegrestaurant) met een brandstofpomp. Het weer is prachtig, onbewolkt en 12 tot 15 graden op deze hoogte. Het is een mooie route met vele vergezichten, over de bergen, maar geen parkeergelegenheid om foto's te maken.