Weer terug richting Canada

Veel regen de afgelopen nacht. Nu is het weer droog. Als ik naar buiten kijk zijn de bergen weer wit. De sneeuw grens ligt laag. Ik wilde via de Denali Hwy terug naar Fairbanks rijden. Denali Highway, ja dat klinkt alsof het een snelweg is maar het is een gravelweg binnendoor naar Fairbanks. Deze is heel de winter (en nu ook nog) al afgesloten. Je mag er door op eigen risico. Doen we maar niet. We gaan via de Georg parks Hwy terug naar Fairbanks.

Even de watertank vol doen.

Velen die een beetje in het buiten gebied wonen hebben geen aansluiting op het waterleidingnet en komen hier drinkwater halen.

Mijn camper watertankje zit voor een kwartje weer vol.

In de loop van de middag kom ik weer in Delta Junction waar de Richardson Hwy eindigt en de Alaska Hwy weer begint naar het begin punt in het zuiden. 1422 miles = 2288 km.

Deze avond weer terug in Tok om te overnachten.

Hé, deze 2 heb ik in Watson Lake ook al getroffen.

Zij zijn een soort van wereldreis aan het maken.

Vertrokken vanuit Spanje door Europa naar Rusland en zo naar Mongolië.

Dan via China het busje over laten varen naar Los Angeles en nu omhoog naar Alaska.

 

Vanavond dus in Tok blijven slapen.

Mooi weer gehad vandaag met 14 graden.

 

Denali Natuurpark

Vannacht viel de verwarming op storing. Geprobeerd om de storing te vinden maar is niet gelukt. Hij doet het ineens weer voordat ik het probleem gevonden heb. Koffie zetten en dan vertrekken naar het Denali natuurpark. Onderweg nog even in gestopt in Nenana.

En ja.  Daar is tie weer.

 

Daarna door naar Denali. Het visitor centre was gewoon open

ondanks dat men hier zei dat het pas op 15 mei open zou gaan.

Normaal kan men maar tot 30 km het park inrijden met je eigen voertuig. Wil je verder dan dien je een rondtour met de bus te nemen. Maar na 30 km stond de slagboom open. Dus gaan met die banaan. Ben maar gewoon doorgereden en heb bijna niemand gezien.

 

Prachtige vergezichten op meer dan 1000 meter hoogte.

 

 

Ben nu aan de rand van het park blijven staan. Morgen weer verder.

Niet thuis

zaterdag 22 april:

Ja daar sta je dan in North Pole bij de kerstman en is er niemand thuis.

 

 

Verder deze dag de camper even gewassen in de dhz carwass en nadien wat inkopen gedaan bij de Walmart. Het was heerlijk weer. Zonnetje schijnt en lekkere temperatuur. Even naar het automuseum gereden maar dit is morgen pas open. Komen we morgen toch terug.  Parkeerplaats gezocht en de camper schoongemaakt en daarna eten koken. Dit is het menu voor vanavond. Onder op rand kunnen nog een paar gebakken aardappeltjes maar die waren nog niet klaar.

De volgende morgen (zondag 23 april) naar het automuseum.

 

 

Underfloor en boxermotor had men toen al.

\

 

Motor dwars voorin, ook al.

 

Eentje die kan varen, ook al.

 

Een elektrische auto, ook al.

 

 

Wat doet hij nu weer hier.

 

Nadien verder naar mijn eindbestemming. Dead Horse net voor Prudhoe Bay.

Gewoon volgen langs de pijpleiding.

 

Deze dus.

 

En deze weg is me toch slecht.

Met veel scheuren en verzakkingen.

 

 De onverharde Dalton Highway begint bij  Livengood.

 

Helemaal kapot gereden dit ook mede door de net invallende dooi hier.

 

Ik draai lekker om. Deze weg is  nog 655 km lang en die moet je ook weer terug. Dus sta deze avond weer in Fairbanks op het zelfde plekje als gisteren.

Morgen naar het Denali Natuurpark.

Lijkt me een beter idee. 

 

Alaska border.

Donderdag 20 april vanuit Whitehorse het laatste stuk via de Alcan (Alaska Hwy) , zoals men deze hier noemt, naar Alaska. In Whitehorse is het best druk verkeer maar na een half uurtje rijden waan je je alleen op de wereld. Niemand te zien of te horen.

Een gedenkplaats van de vroegere indianenstam die hier woonden/leefden.

Ik kan de taal op de gedenksteen verder niet ontcijferen.

En weer verder.

 

De vroegere Alaska Hwy liep niet waar hij nu loopt.

Maar deze liep er naast. Deze brug herinnerd daar aan.

 

 

Nog even tanken bij deze outpost.

De camper rechts komt uit Portugal.

Zij hebben hem laten verschepen naar zuid Amerika en rijden de Pan American Hwy.

Van onder uit zuid Amerika naar het puntje van Alaska (Dead Horse).

Een aandrijfas is stuk en nu is het wachten op onderdelen die zijn onderweg zijn.

 

Laatste truckstop voor de grens met Alaska.

Canadese kant van de grens. Aan mijn kant niemand te zien:

dan maar door naar de Amerikaanse kant, 30 km verderop.

De grensovergang ging vlot. Heel correcte douane en na (weer) vingerafdrukken én een foto maken én een paar stempels én een formulier in je paspoort weer verder.

 

Maar wel uit kijken en opletten!!!

Overnacht in Tok bij Fast Eddy.

Het was best een lange rit. Slechte weg met veel verzakkingen.

Tussen Whitehorse en Tok is maar een pomp en verder niets.

 

 

 

Als ik op vrijdag opsta zie ik deze auto met aanhanger

voor me staan met een draaiende aggregaat.

Wat zou dit zijn?

Een diepvriesaanhangertje of zo

Dan gaat het deurtje open.

Er lagen 2 mensen in te slapen.

De aggregaat was voor de verwarming.

Ook zij zijn onderweg naar het Denali Natuurpark

om daar te gaan werken het komende seizoen.

 

Nog een paar foto's uit Tok.

 

Weer even tanken en pinnen. Wordt wel anders hier.

Men heeft hier Gallons i.p.v. liters en mijlen i.p.v. kilometers.

En de politie heet hier een  State Trooper!

En nu verder naar Delta Juntion.

Het einde van de Alcan (Alaska Hwy)

Kijk. En wie is dat nu weer?

De Alcan bestaat 75 jaar.

Men is bezig met het opruimen van de kerst spullen en alles aan het schoon maken.

Het museum is eigenlijk niet open maar kom toch even maar binnen kijken.

 

 

 

Waarom staan hier 2 grote mosquitoes vroeg ik.

Kom van de zomer maar eens terug was het antwoord.

Nu nog even verder naar Fairbanks of eigenlijk naar Nord Pole.

Kijken of de kerstman thuis is. Het weer is prachtig.

Lekker zonnetje en 10 graden.