De Route 66 3

Het zal weer een warme dag worden. De zon is al volop aanwezig en probeert de temperatuur omhoog te jagen. Het is al/nog 25 graden om 07.00 uur. Vandaag over een mooi oud stuk R66 via Oatman naar Kingman.

Het is hier ook dor en stoffig.

Oatman was vroeger een goudmijn stadje. Ja hier ook alweer een goudmijn. De ezeltjes werden in de mijn gebruikt. Nadat de mijn gesloten is heeft men de ezeltjes gewoon los gelaten gaat het verhaal.

Op dit moment is Oatman een toeristenstadje waar ook nog de oude R66 doorloopt. En dat brengt nog meer toeristen er naar toe.

Drink een pint met de sheriff.

Als je het dorpje uit bent is het weer de slingerweg door de heuvels. Dat hier vroeger al het vracht en personen verkeer door moest.

Daar ben ik nu.

En in de middag aangekomen in Kingman.

Je ziet veel mooie muurschilderingen langs de R66.

Kijk maar even hoe ver het nog is. Het rode gedeelte heb ik al gehad en het gele gedeelte komt nog.

Ook even het museum bezocht.

Ja zelfs de Thai is in R66 stijl.

Het was een prachtige en interessante route vandaag. Ik ben in Kingman blijven overnachten. De temperatuur overdag 45 graden en dat is wel te veel.

De Route 66 2

Die hoge temperatuur ben ik een beetje zat. Vanmorgen gedoucht en dat met de airco aan. Het is nog 26 graden buiten om 07.00 uur. Ik sta dan wel nog uit de zon maar dat duurt niet lang meer. Ik ga maar vroeg weg en dan kijken of er onderweg ergens beschutting tegen de zon te vinden is. Maar ben bang van niet. Alles is kaal hier.

Zo mee en dan staat de route goed aangegeven. Even op de routekaart kijken. Ja ik zit goed.

Een winkel in de middel of nowhere.

Op de plaatsen waar nog verkeer komt zijn de cafés van vroeger ook nu nog open.

Het bekende Wagonwheel restaurant. Zeggen ze. Ze zeggen zoveel.  :-)

Op verlaten stukken is alles in verval geraakt.

En dan krijg je een wegafsluiting. Jammer. Dit was nu net zo een mooi traject door de desert leek me.

De woestijn temperatuur is er al. Pfffffff.

Dus even een stuk over de freeway en dan verderop er weer af. Als ik nadien de weg vervolg wil Garmin me ineens een zandweg insturen. Stop dat dus niet. Wat klopt er niet? Tot nu toe klopte de route feilloos.

Het bord wat er bij staat geeft uitleg, dacht ik. Maar ik kan toch niet vinden waarom men dit oude stuk weg heeft weggehaald.

Tot nu toe klopte mijn route die ik in mijn Garmin gezet heb feilloos. Ik heb R66 gereden die pas nieuw was aangelegd. De lijnen moesten er nog op komen. En ik heb een stuk gehad dat was zo slecht dat ging maar stapvoets.

De Route 66 1

Eerst maar eens even tanken. zowel diesel als benzine voor de aggregaat. De eerste pomp had alleen benzine en de tweede was te laag. Daar kon ik niet onder de kap door. Dan de derde maar. Diesel volgetankt en de tank van de aggregaat vol en ook de reserve kan vol. Afgerekend. Kom ik bij de camper staat er een plas benzine onder. Precies onder de tank. Snel even gekeken waar het lekte en weg wezen. Vlakbij geparkeerd en nog even kijken. Lekt bovenop aan de vulslang. Binnen in de camper onder de bak ook even kijken, want daar loopt deze ook, maar alles droog en niets te ruiken. Nu had ik deze tank helemaal tot aan de rand gevuld. Iets wat ik eigenlijk nooit doe. Maar niet meer helemaal vol doen. Dan kan het geen kwaad. Later moet de tank er onderuit en kijken waar het lekt.
Vandaag begint de terug rit naar het oosten via de Historische Route 66. Ik start de route bij Los Angeles. Hiervoor rijdt ik eerst toeristisch binnendoor via San Bernardino en de Rim of the World Hwy naar het begin van de route bij L A.

  Maar het is vandaag ook de 4e Juli. En dat is de Onafhankelijkheidsdag hier in de States. Dus iedereen vrij en er op uit. Overal druk en file. Maar toch bij het begin van de R66 aangekomen.

Nu had ik tijdens mijn voorbereidingen de gehele historische R66 uitgezocht en via het programma BaseCamp omgezet naar een leesbare route voor mijn Garmin. In LA de R66 opgestart en Garmin brengt me naar het begin. Even omkeren en rijden. Ik ben nu in Barstow zonder een fout in de route. Petje af voor Garmin, of voor mezelf.

Zeer regelmatig zie je dingen die aan deze oude route herinneren. Men wil het wel een beetje levendig houden want er komen veel toeristen op deze historische autoweg af. Hij begint in Los Angeles en eindig in Chicago met een lengte van 3940 km. Vele oude stukken zijn nog berijdbaar.

Een busje uit de flowerpower tijd. Staat er voor de show hoor. Van binnen was deze leeg.

Elmer's bottle Tree Ranch. Verzameling lege flessen op palen. Hoe verzin je het.

En eind van de middag weer in Barstow. Daar loopt de R 66 ook doorheen.

De temperatuur is hier nu 44 gr C. De weg bijna helemaal leeg.

Het is dus onafhankelijkheidsdag hier  en ik had al borden gezien met vuurwerk verkoop er op. En om een uur of 9 in de avond ging het los. Wel allemaal samen op het sportpark. Stond op een parkeerplaats met volop zicht op het vuurwerk.

Zo en nu de airco aan. Ik moet wachten tot de temperatuur gezakt is tot ongeveer 35 graden anders schakelt de airco thermisch uit. En ik wil deze niet stuk hebben. Dus maar wachten tot de temperatuur zakt. En veel drinken. Doe nog maar een treetje.