Death Valley 1

De temperatuur hier is toch wel hoog. Vandaag wordt het ook weer heet. Vooruit, op naar Death Valley. De rit loopt verder door de Valley en over een tweetal passen.

Alles dor met cactus achtige planten.

Over de Walker Pass.

Ontdekt door Joseph Walker. Lijkt wel een beetje op Sylvester Stallone.

Ik ga rechtdoor.

Dus niet. Na een paar km was de weg afgesloten. Waarom zet men dit niet op het bord.

Ik denk; laat ik maar weer eens een keer op een Camping ( Campground) gaan staan. Er is er eentje bij de ingang van Death Valley. Het was zelfs een Resort. Maar een hele slechte. Maar ja, ik had een beetje schaduw gevonden en dan blijf ik maar staan. De airco staat aan. Lekker. Maar na een paar uur begint deze kuren te vertonen. Valt thermisch uit. Ook last van de hitte.  Dan doen we maar even zonder. Nadat het in de avond wat afgekoeld was deed de airco het weer. Gelukkig. Nu staat er buiten mij nog een camper op deze camping. Laat dit nu iemand uit Steensel zijn die hier, samen met zijn vriendin, aan het rondtrekken is.Deze komt s ávonds naar mij toe of hem kon helpen. Bij zijn huurcamper was de airco ook uitgevallen. Hier bleek de automatische stop er uit gesprongen te zijn. Ook dat werkte na indrukken van de schakelaar weer. Ja en dan sta je ver van huis en kom je toch weer iemand van vlakbij tegen. Nog samen een biertje gedronken en goede reis.

De bandjes.

Vanmorgen toch wel even zitten zoeken naar een geschikte route om naar Death Valley te rijden. Ja de Tioga Pass is dicht.  En zit niet veel anders op dan er een heel stuk autobaan bij te nemen. Gaat niet veel anders. Ook moeten de voorbanden gewisseld worden. Deze Vredestein Comtrac banden wil ik er af hebben. Dit is de slechtste banden aankoop die ik ooit gedaan heb. De banden produceren veel bijgeluiden en sturen zwaar en slijten zeer onregelmatig en geven een zoekerig gevoel in het stuur. En dat al van het begin af. Ik heb nog  banden bij me. Gaan ik onderweg maar eens even kijken naar een geschikte bandenboer. Niet zo eentje met van die witte boorden achter de receptie maar eentje waar het wat rommelig is en je rechtstreeks contact hebt met de monteur. Zo eentje waar je erbij mag staan om te kijken en niet waar je in een cleanroom met bakje slappe prut moet wachten tot de camper klaar is. Dus dat werd er zo eentje.

Ik was maar amper uit de camper of een bandenmonteur was al bij me. Even uitleggen wat de bedoeling was en dat was geen probleem. Ik mag toekijken en foto's maken. Er worden 2 nieuwe krikken voor de dag gehaald en aan de gang.

Kale vlekken aan de zijkant van de band en in het midden nog voldoende profiel.

En van die rare verzakkingen in het profiel.

Overal banden en banden. Je kunt er maar net door. Ja, ventieltjes er uit en dan moet de lucht er nog uit en dat duurt eventjes.

Maar de monteur wist wel hoe het moest. Netjes de band eraf en erop zonder de lichtmetalen velg te beschadigen. Goed gebalanceerd aan de binnenkant van de velg zodat je geen plaklood ziet aan de buitenzijde.

Nadien de wielen met een momentsleutel aangedraaid op het juiste moment. Dat heb ik even zelf gedaan. Dan doe ik ook iets behalve de monteur op zijn vingers kijken. Wel van een afstand. Even 20 Usd afgetikt en de monteur een fooi gegeven. Probeer dat in Nederland maar eens te laten doen voor € 18.00 kant en klaar. En met een flesje ijskoud water er bij. Ik weer blij met mijn andere bandjes op de vooras. Stuurt heel wat beter met deze Good Years er op. Weg bijgeluiden alsof je een kapot wiellager hebt. En een stuk lichter en directer sturen. Verder gaat het door de droogte. En waar het groen is wordt gesproeid.

Nog even een stukje door de vallei van de Kern rivier gereden en bij Lake Isabella een schaduw plek gevonden. Genoeg voor vandaag.

Yosemite

Wat heb ik gisteren gedaan? Ja niet veel meer dan de blog bijwerken, tanken, en een beetje poetsen in de camper en wat boodschappen gedaan bij de supermarkt en een biertje drinken. Een blog bij houden daar schieten toch wel wat uurtjes in. Vooral als het een trage internet verbinding is. Maar vandaag ga ik naar Yosemite National Park. Je komt door wat kleine leuke dorpjes op de heenweg.

Via de west ingang er in gereden en daar wist men te vertellen dat de Tioga Pass toch nog steeds afgesloten is. Ja dan heb ik er toch langs gekeken toen ik zaterdag aan de andere kant van de pas stond. Ja wat nu. Ik mag er met mijn Annual Pas gewoon in. Laat ik maar via de Yosemite Valley rijden en dan aan de zuid ingang er weer uit. Wel een mooie route maar weinig lookouts. En als deze er al zijn dan staat het struikgewas zo hoog dat je bijna niets ziet.

Het telkens veranderende lichtspel bij de  Tunnelvieuw.

Ik had gedacht om naar de Mountenvieuw te rijden. Helemaal boven op een berg. Maar met nog 20 miles (32 km) te gaan wordt iedereen naar een overflowparking geleid. Boven is alles vol. Ja ik ga hier niet staan te wachten. Dan maar niet. En zo denken er vele.

Ik had niet verwacht dat het hier zo druk zou zijn in het park. Gewoon file rijden. Maar ja de Tioga Pass is dus dicht en dan blijft er eigenlijk alleen deze route maar over. Alle Campgrounds hebben een bordje bij de ingang hangen dat deze vol zijn. Het is hier in Californië nu vakantie tijd. Ik ga er aan de bij de zuid ingang weer uit.

Even stoppen in een toeristisch dorpje bij de zuid ingang en rond kijken. Je ziet telkens van die mooie schilderingen op de muren van de gebouwen.

Ik vervolg mijn weg naar Fresno en als ik de heuvels uit gereden ben valt mijn meteen op dat het hier heet en droog en dor is. De temperatuur loopt op naar 38 graden. Alles om me heen is geel en uitgedroogd.

Aan gekomen in Fresno en een plek in de schaduw onder de bomen gevonden. Lekker in de wind maar nog wel warm.

Bodie

Eerst ga ik maar eens kijken of de Tioga pas open is. Hierdoor kan ik dan naar het Yosemite National Park. Volgens het bord is deze nog dicht.  Na vraag hoelang men dacht dat deze nog dicht was leverde niets op. Dan rijdt ik deze kant van de pas maar en draai dan boven maar om. De pas kan nog wel een week dicht blijven.

                 

Maar laat ik eerst maar even de June Lake Loop rijden.


      

                               Prachtige omgeving. Maar zeer druk met recreanten. Het is weekend en iedereen trekt er op uit.

                
                 
En nu naar de Tioga Pass.

Boven aangekomen is de pas nog dicht. Maar het lijkt er op dat deze snel open gaat. Dan weer terug naar beneden.

12 Miles of 20 km naar beneden. Zie ik op een parkeerplaats 2 beestjes zitten. De rechter heeft me al meteen gezien en vlucht weg.

Maar de linker beweegt helemaal niet. Zou deze dood zijn?

Deze heeft het veel te druk met iets wat daar op de grond zit.

Als ik er een halve meter van af ben krijgt ze me in de gaten en weg is de marmot.

Oeps, dak ingezakt.

Als ik beneden ben zie ik dat het bord met Tioga Pass  ,,Closed,, is veranderd in ,,Open,,. Ik ga toch lekker mijn andere route en eerst even naar de spookdorp Bodie. Dit is het dorp waar het hout van de Mono Mills (gisteren geweest) naar toe ging. Dit is in het Bodie State Park.

Maar de laatste 3 miles (4.8 km) is wel een onverharde stof pad. Leuk op de motor.

En dan file.

Kijk nu wordt duidelijk waar dat hout voor nodig was. Er was goud gevonden en om dit te delven waren mensen nodig die weer woningen etc nodig hadden.

Even in het museum kijken.

En nu weer dezelfde stof weg terug.

Mijn weg vervolgt naar Bridgeport en hier linksaf via de Sonora Pass (2933 m) naar Sonora. Maar even nadien stond er dit bord.  Ik heb hem gereden en kon boven komen in de 1e versnelling. Ik doe dit geen 2e keer. Deze weg is toch niet aan te bevelen met een camper. Al helemaal niet als je er een met voorwiel aandrijving hebt lijkt me.

En toen dit bord. Maar dit ging alweer naar beneden in de 1e versnelling en nog steeds bij remmen.

Even gezocht naar een parkeerplek in Sonora en is gelukt.