Bevroren waterval

Vanmorgen eerst de camper even controleren. Ja die moet je in orde houden. Even olie peilen, koelvloeistof en verlichting controleren etc. Hé kijk. Lampje van het achterlicht stuk. Meteen even een nieuw lampje er in. Banden even op spanning brengen. Makkelijk als je je eigen compressor bij hebt. Gas en diesel getankt. Ook de reserve tankjes even vol gedaan. Camper opgeruimd en de vloer aangeveegd. Zo nu kunnen we weer verder richting Yellowknife via de Mackenzie Hwy. Deze wordt ook wel de waterval route genoemd.

Ik ben rechtsonder begonnen en rijdt zo omhoog naar boven toe naar Yellowknife. Ik ben nu na 2 dagen rijden boven in aangekomen. Nu nog verder naar Yellowknife. Deze Hwy loopt door het natuurpark waar de bisons leven.

 

 

Vandaag passeer ik het 60e parallel en dit is tevens

de grens met de Northwest Territories.

 

 

Weer verder kom je bij een parkeerplaats vanwaar je naar de Alexandra falls kunt lopen. Er ligt plaatselijk nog veel sneeuw ondanks het mooie weer en +8 graden.

 

 

Na een korte wandeling over sneeuw en ijs ben ik bij de waterval.

 Maar deze is helemaal bevroren.

 

 

Dit is  het volgende park waar je  langs komt.

 

 

Deze waterval is ook nog bevroren.

Blij dat ik schoenen met een heel grof profiel aan heb.

Anders is het maar een glibber partij in deze sneeuw.

Het is een zeer verlaten gebied hier.

Dit is de "Den Cho Bridge"

Je komt ineens langs een verlaten outpost .

Er staat op dat deze open is maar er is niemand te zien.

 

 

Vanavond gestopt bij Fort Previdence bij deze outpost

(of je kunt het ook truckstop noemen).

 Gelegen langs de Mackenzie River helemaal boven op deze plattegrond.

Dit is niet bij "You are here" maar net iets erboven.

 

De gehele rivier is nog bevroren.

Het was weer prachtig weer.

En geen bison gezien.

Nu is prairie bijna afgelopen

Het sneeuwde deze morgen bij het wakker worden. En weer die harde wind met een lage temperatuur. Het was zo'n lekker weer gisteren. Maar ook dat gaat wel weer voorbij.


Als je dit bord ziet met die heuvels er op en het woord  "Bump" ga dan maar in de remmen.

 

 

Je bent gewaarschuwd.

 

 

Je ziet hier regelmatig een aantal ja knikkers in de velden staan die olie oppompen.

In de plaats Nampa hebben we weer een museum. Dit keer staan er ook bulldozers bij.

Uit 1940. Ziet er nog goed uit. Toch?

En nog meer oud spul.

En zo verhuis je de kerk maar je kunt er ook een woning op zetten.

Nog even wat info over het ontstaan van deze Mackenzie Highway.

Gestopt in High Level. Waar de zon schijnt en het 10 graden is.

Ik kwam hier langs een auto wasserette en daar heb ik de camper eerst maar eens (zelf) gewassen.

nog meer prairie

Nooit gedacht dat deze prairie zo groot zou zijn.
Vandaag weer de gehele dag door de prairie gereden met alleen maar landbouwgrond. En dat moet allemaal nog geploegd en ingezaaid worden.

Ik kom hier een mooie helemaal uit hout bestaande spoorbrug tegen.

Ik denk ik stop even onder bij de brug.

Maar dat dacht de sheriff ook dus ben ik maar even naar het uitkijkpunt gereden.

 

 

Het wordt heuvelachtig en ik kom in de bossen.

Nu zal ik de prairie wel gehad hebben, dacht ik, maar dat was te voorbarig.

Nog even een breedte transport wat in de weg rijdt.

Ja en nu moet ik kiezen. Welke kant in.

Het wordt rechts af de Mackenzie Highway.

En dan kom ik volgende week of zo terug over de Alaska Higway.

Maak zo een mooie rondrit.

Veel valt er niet te kiezen. Het is links of rechts.

Ik blijf overnachten in Valleyvieuw.

De prairie

Vanmorgen eerst op zoek geweest naar diepvrieszakjes.

En gevonden, een hele rol Freezer Bags.

Dan kan ik die plakken vlees mooi apart verpakken.

Dit zijn de kleinste verpakkingen die je kunt kopen.

Zo heb ik het ook met de kipfilet gedaan.

Als ik mooie stukken zalm tegen kom doe ik het ook zo.

 

Vandaag weer verder door de prairie. Uur na uur na uur.

Ja, eigenlijk de hele dag op deze weg. En bijna niemand te zien.

Af en toe een paar vrachtwagens en een camper.

Ik heb hem maar op 80 op de cruise controle gezet en mijn favoriete muziek op de radio. Wat een rust hier. Wat een ontspannen rijden.

Zie ik op eens een gigantisch aantal grote vogels vliegen.

Ik kon ze niet herkennen i.v.m. de hoogte waarop deze vlogen.

Even later zie ik er ook in en boven dit meer.

Gestopt op de eerste Lookout (uitkijkpunt) en daar staat het antwoord.

Het is de trompetkraanvogel.

Komt alleen in Noord Amerika voor.

Dit gebied ligt in de vogeltrek route van deze vogels.

 

 

Nog een plaat op deze lookout en volgens deze plaat

waren de Russen de eerste bewoners van dit gebied.

 

 

Vanavond geparkeerd in Lloydminster.

 

koud hé

Sta ik me deze morgen te wassen, loopt het water niet weg.
Hoe kan dat nu! Gisteren was er nog niets aan de hand. Water liep toen prima weg. Ja, ik heb het water maar in het wastafeltje geschept. Hier loopt het wel goed weg.
Nu stond er op deze parkeerplaats een paal met temperatuur en tijd aanduiding. Gordijntje open en kijken. Geeft deze -10 C aan.
Samen met de harde noorderwind maakt dat het berenkoud was deze morgen.
Later op de dag was de afvoer weer open. Gewoon dichtgevroren geweest. Moet niet kunnen maar ja kleinigheidjes blijf je houden.
En weer verder naar het westen over de bijna lege Hwy.

Even stoppen bij dit openluchtmuseum met oude tractoren en landbouwwerktuigen.

 

 

 

 

 

 

 

Het viel mij op dat de tractoren hier allemaal benzine motoren hebben hoewel dezelfde type's in Europa een diesel motor hadden

 

 

Bij Winnipeg de rondweg om de stad gevolgd en daarna bij Portage La Prairie rechtsaf de Trans Canada Yellowhead route volgen. Totale lengte 2960 km en is genoemd naar de Yellowhead pass op de grens van British Columbia en Alberta.

Deze weg loopt door de prairie en is recht en vlak. Je ziet alleen maar landbouwakkers met soms een gehucht.



Hele lange treinen hebben ze hier ook.

 

Het is wel kaal op de prairie nu er nog geen graan staat. 

Hier en daar staan er wel grote graansilo's langs de spoorlijn.

Parkeerplaats gevonden in Yorkton.