dinsdag 6 juni 2017

De States

De zon schijnt als ik wakker wordt. Vandaag ga ik naar de States.
Eerst volg ik de weg langs de grens naar Cardston. Deze weg loopt door de grasvlakte. Regelmatig zie je wild. Zoals deze wolven. Maar die rennen meteen weg als je vaart mindert.

En herten of zoiets.
Of er schiet een roofvogel voor je door.

Kom ik daar door een verlaten gehucht Del Bonita genaamd.





Er is een postkantoor annex winkeltje uit 1935.


Even naar binnen lopen want het is open staat er op. De binnenkant is ook uit de1935 tijd lijkt me. Het postkantoor gedeelte.

En het winkeltje. Er is een vriendelijke vrouw die wat uitleg geeft maar niet op de foto wil. Het postkantoor is nog steeds in gebruik voor de omgeving en men komt 3 keer per week post halen/brengen.
En een verzameling lege flesjes.


Zo en nu weer verder naar Whiskey Gap.
Wiskey Gap bestaat nu niet meer maar heeft vroeger wel bestaan en een grote rol in de whiskey smokkel gespeeld. Daarom ook dat de
North West Mounted Politie hier posten had zoals gisteren bv in het Writing-on-Stone park . Dit was om de smokkelaars te (proberen) pakken. Ook uitleg waarom het ene Whiskey heet en het andere Whisky. Er was destijds zelfs een trein die er naar toe reed.


Verder gaat het door het haast oneindige grasland.


Ook een telkens terugkerend bord is dit. Geen hout meebrengen om bv een vuurtje te stoken op de camping. De Dutch Elm Disease is bij ons bekent als de iepenziekte.

En dan ben je aan de States Border. En nu? Gewoon stoppen totdat je een teken krijgt dat je mag doorrijden tot aan het schuifraam.

De grens stelde niets voor. Pas controle en de normale vragen zoals heb je een geweer bij, vers fruit, waar kom je vandaan. Waar is die stempel van? ALC border? Waar is dat? Alaska. Dat is ver van hier. O, dat kenteken van je? Ja, hoe zal ik dat in de computer zetten? Nog geen 2-3 minuut en ik was er over. Er was ook verder geen een ander voertuig te zien. En dan ben je in het land van Trump. Maar ook ben je nog/weer in Blackfoot Nation. Alles heeft hier met de indianen te maken.


Nu heb ik ergens een foto met de geplande route door de States maar ik kan deze niet vinden op mijn klaptop. Als ik hem vind dan komt deze hier te staan. Ja gevonden!!!

  Nu ben ik in de staat Montana.
Eerst ga ik het naar het Glacier National Park. Dit is de Amerikaanse kant van het Canadese Waterton Lakes National Park. Op aanraden van John en Eddy ga ik de Going to the Sun Road rijden in het Glacier National Park. Dus er op af. Nog veel grasland onderweg dan ook veel vee. Allemaal bisons.

Dan het park in.

Best druk bij het info centre.


Ik kijk maar even in het info gedeelte.



Even een toegangs kaart kopen. Dit park kost 30 dollar maar als ik een pas voor alles States parken koop ben ik 80 dollar kwijt. Dus dan heb ik al ook toegang voor oa Grand Canyon enYellowstone waar ik ook nog naar toe wil. Dat lijkt me het goedkoopste. Ja, als zuunige ollander doe je dat. Als ze de kaart maakt dan maak ik snel een foto.

Zo dit is hem.

En nu het park in. Maar verder dan het begin van de Logan Pass kom je niet. Deze is nog niet open. Nog te veel sneeuw op de top. En dat in Juni. Ik rijdt tot zover als het gaat.



Ook hier wel eens een bosbrandje.


Tot zover kan je rijden en dan moet je weer terug.






Weer terug over dezelfde weg het park uit en richting Browning. Er is onderweg van alles te zien. Alles in het teken van de vroegere bewoners.




Ook hier heeft een grote bosbrand gewoed.


Op deze kaart is te zien hoe groot het land van de Blackfoot indianen vroeger wel niet is geweest. Van Edmonton en Regina (Canada) tot voorbij Yellowstone Park in de States. Hier kan Nederland vele malen in.

Deze avond aangekomen in Browning. Je kunt zien dat iedereen hier van indiaanse afkomst is als je rond kijkt. Ik had weer een Politiepet achter me aan rijden. En deze draaide achter mij de parking op maar was alleen maar nieuwsgierig denk ik. Hij reed weer verder. Blackfeet Law???

Geparkeerd bij het Glacier Peaks Casino. Even gevraagd aan de beveiliging en was geen probleem.

maandag 5 juni 2017

Veel regen.

Het regent nog altijd. De hele straat staat blank.

Tegen de middag wordt het toch droog. Afscheid nemen van Eddy en dan ga ik verder naar het zuiden. Als eerste staat het Writing-On-Stone Provincialpark/National Historic Site op mijn lijstje. Even gestopt bij het Info Centre van Milk River.


Maar het park ligt in de Milk River Valley en heeft een eigen info centre. Gaan we daar naar toe. Als we het maar droog houden. Daar in de verte moeten we naartoe.

Slangen. ja die heb ik nog niet gezien. Het volgende gevaar!

Ik ben er.





Even binnen in het Info Centre kijken.



Veel info over de Blackfoot (Áísínai'pi) indianen. Dit waren de vroeger bewoners van dit land. Deze plaats is voor hun een heilige plaats.


Even buiten in de valley kijken.



















In de verte een replica van de North West Mounted Politie Post die hier vroeger geweest is.


Nog even een foto vanaf een vieuwpoint om te laten zien hoe uitgestrekt het op deze prairie is.

O ja, deze is ook leuk.



Nu nog naar een slaapplaats zoeken. Als ik deze blog bijwerk valt de regen weer met bakken uit de hemel. Blijf maar hier in Milk River staan.

zondag 4 juni 2017

Knutseldag

Voor vandaag heb ik me een knutsel dag ingelast. Een paar kleine reparaties uitvoeren aan de camper.  De handrem bijstellen en de multiriem vernieuwen omdat de stuurbekrachtiging uitvalt. De riem slipt dan wat. Ook is het tankje van de Ruitensproeiervloeistof aan het scheuren door het trillen op de slechte wegen hier. Deze weer gelijmd met 2 componenten lijm. De camper gewassen en koffie drinken en buurten met Eddy. De dag vliegt voorbij. Voor de genotengastvrijheid gaan we vanavond lekker eten in restaurant Firestone. Jammer dat John er niet bij is.




Heerlijke broccoli soep met cheddar er op.



En een heerlijk hoofdgerecht.

Komen we bij het restaurant buiten, regent het dat het giet. Goed voor de planten want het was droog en stoffig hier. Jammer voor de camper. Net vandaag gewassen.

zaterdag 3 juni 2017

Naar het vliegveld

Vandaag vliegt Riek weer terug naar Nederland. We zijn veel te vroeg bij het vliegveld. We gaan nog even een heuptasje voor mijn kopen. Maar eentje die iets groter is als die ik nu heb.

Daarna even koffie drinken bij Tim Hortons. Net zo iets als de Mac.

En dan breng ik Riek naar de vertrekhal van het vliegveld. Even de KLM  zoeken en daar gaat ze. Daag. Zwaai. Zwaai.

 Blijf ik hier helemaal alleen achter, snik.


Nadien naar mijn kennis gereden.

 





vrijdag 2 juni 2017

laatste dag

Riek wil nog een keer de wandeling door de Johnston Canyon lopen. Maar dan verder als de eerste keer. Toen zijn we bij de Lower Falls omgedraaid. Nu wil ze helemaal naar de Upper Falls lopen.










Er wordt veel hout met het water meegesleurd.


Daar is tie dan.







Vreemde grote gaten in de zijkant.

He, daar is hij ook weer.

En dan weer dezelfde weg terug als je gekomen bent.



Nadien naar Banff gereden en hier is Riek nog het stadje in geweest en komt terug met een paar soeveniers. Zelf heb ik geprobeerd de blog bij te werken maar het internet is veel te traag. Verder naar Calgary gereden naar de Calgary West Campground in de hoop dat hier beter internet is. Dus niet, gewoon een hopeloos trage verbinding.