Naar Canyon De Chelly

Tijdens de wandeling zie ik daar nog een treintje staan in het park van Durango. Emma Sweeny uit de film A Ticket to Tomahawk. Nog nooit van gehoord. Beetje van voor mijn tijd. Wel mooi een treintje.

Bijna meteen als ik buiten Durango rijdt is het weer  een dor en droog landschap.

En als het ergens groen is dan wordt er gesproeid.

Onderweg kom ik over de Buffalo Pass en stop ik even voor het uitzicht. Het valt op dat het hier zo koel en groen is.

Komt er een afdaling van 14 %. Lekker zeg.

Als ik beneden ben dan lijkt het of ik het groene gebergte achter me laat en wordt het al weer snel warm (35 gr) en is het weer dor.

Even later rijdt ik Canyon de Chelly National Monument binnen. Met al snel de eerste twee  overlooks. Even stoppen.

Onder in de schaduw liggen ruines van vroegere bewoners.

Even inzoomen en dan zie je het duidelijker.

Ook hier ruines van vroeger bewoners. Rechtsonder in beeld.

Toch lijkt het er op dat er heden ook nog bewoners in de vallei zijn. Er staan nog een paar gebouwtjes en je hoort de paarden en een voertuig.

Het was al bijna avond toen ik bij het Visitor Centre van het park kwam. Is al gesloten. Morgen verder.

Vrieskistje storing

Vannacht hoorde ik dat het diepvriesje op storing viel. Dat is niet zo leuk want dan ontdooid het eten wat er in zit. De volgende morgen eerst maar eens even kijken. De koeling (ventilators)die er op gemaakt is, door mijn zelf, zitten vol met stof en pluisjes.

Dit vrieskistje zit helemaal ingebouwd en moet goed geventileerd worden anders wordt het daar veel te heet. Eerst maar even uitbouwen en buiten schoonblazen.

Nadien weer ingebouwd en nu maar hopen dat hij het blijft doen. ook maar even de bandjes gecontroleerd. De compressor is nu toch uitgepakt. Wat ik hier ook al een paar keer gezien heb zijn deze laadstations voor elektrische auto's. Maar nog geen een Tesla gezien hier.

Zo alles opgeruimd en verder weer. Voor vandaag een toeristische rit over een paar bergpassen met wat lekkere afdalingen er in van bv 6 miles (9.6 km) er in. Deze is van de Silck Rock Hill.

En als de door je remmen gaat dan stuur je hier maar naar rechts en dan ga je de grintbak in en sta je zo stil.

Vandaag rijd ik de oa de Million Dollar Hwy door de San Juan National Forest. Hier zitten drie hoogte passen in.

Bank Pass Coal (10.640 ft / 3240 m) en de Molas Pass (10.970 ft /3340 m) en de Red Mountain Pass (11.018 ft /3358m) . Het is hier in deze bergen wel veel koeler en groener.

Er ligt nog een beetje sneeuw op de toppen.

Even stoppen bij de Bear Creek Falls.

Zie je de kleur van de stenen. Zou dit goud zijn?

Het water komt van deze berg die dezelfde kleur heeft. Dit is de Red Mountain.

Volgens dit bord kwamen in 1878 hier de eerst wagons met gouderts over de pas.

Je ziet regelmatig overblijfselen van de vroegere goud mijnen langs deze route liggen. Amerika barste vroeger van de goudmijnen.

Stop. Wegwerkzaamheden op de Molas Pass op zaterdag.

Prachtig uitzicht boven op de top. Lijkt de Rockie's wel.

Bij  het naar beneden rijden kom ik langs Pinkerton Hot Springs en een van deze Hot Springs ligt langs de weg. Lijkt ook allemaal goud als je kleur van de stenen ziet.

Als ik verder rijd zie ik veel rook boven de bomen. Blijkt afkomstig van het toeristentreintje. Heeft nog geen roetfilter zo te zien. En stinken. Lekker als je in de rook zit. Maar wel leuk om te zien.

Vanavond in Durango.

Monument Valley

Vanmorgen al vroeg vertrokken en ik rijdt net buiten het dorp al meteen  Monument Valley in. Dit is allemaal Navajo indianen gebied. Prachtig gebied om rustig doorheen te rijden en rond te kijken.

Ik ga binnendoor naar Natural Bridges National Monument en die weg dat is de Moki Dugway met een bergpas erin. Onderweg kom ik langs de Valley Of The Gods. Dan moet het toch wel goedkomen.

Deze rots blijft ook liggen.

Maar wel onverhard. Een gravelweg.

Als je boven bent dan heb je me toch een uitzicht over Monument Valley.

Ik dacht, als ik boven op de berg ben zal je ook weer naar beneden moeten rijden. Maar dat is niet zo. Het is nu een hoogvlakte waar ik op rijdt naar Natural Bridges National Monument.

Even entree betalen. Of niet? Nee, met mijn Annual Pass mag ik zo naar binnen. En een Nederlands talige  folder er bij. Deze pass heeft zijn geld al 3 maal opgebracht.

De eerste Natural Bridge. De Sipapu Bridge.

De tweede. De Kachina Bridge.

De derde. De Owachomo Bridge.

Nadien het park uitgereden en naar Blanding gereden. Genoeg voor vandaag.